• Gravatar

In Vincents voetsporen

Vandaag ben ik vroeg uit de veren, het is de bedoeling dat ik om half vijf in mijn auto zit om eens in de buurt van Zweeloo te gaan kijken hoe de zon daarop komt. Om precies te zijn wil ik bij het kerkje gaan fotograferen.  Op ongeveer hetzelfde standpunt als waar Vincent van Gogh ooit dit kerkje tekende wil ik een foto gaan maken met daarachter een opkomende zon of lucht.  Vincent was hier trouwens maar een dag maar maakte wel even drie werken.  Ik rij via Borger, Schoonloo en de bossen van Schoonoord naar Zweeloo. Groot was mijn teleurstelling dat het met de opkomende zon niet helemaal ging kloppen, zodat ik ala minute naar een andere plek moet rijden. Een groter kunstwerk dan die van Vincent wordt er nu dus niet gemaakt.
Ik besluit om eens te kijken of de kerk van Sleen beter in een zonopkomst-compositie past. Daar aangekomen merk ik al snel op dat dit ook niets wordt.  Misschien komt dit ook wel omdat de kerktoren heel hoog is, zelfs de allerhoogste van Drenthe. Ik kom trouwens nog wel en schattig eekhoorntje tegen dat hangend aan de boom mij even gadeslaat en da binnen de bebouwde kom.  Na dit slechte plan vervolg ik mijn weg richting Gees. Onderweg hiernaartoe beland ik in Noord-Sleen waar een molen voor miin snufferd opduikt die er om vraagt om samen met de mooie opkomende zon en dito lucht gefotografeerd te worden, dus een kwestie van onmiddellijk mijn statief met camera klaarzetten.  Ik  kan snel wat mooie foto’s maken van de lucht die samen met de opkomende zon en wat wolken zorgen voor een mooi kleurspektakel. Als ik klaar ben zet ik koers richting Meppen om een bezoek te brengen aan de Mepper Hooilanden. Het is even voor zessen als ik door Meppen rij.  Zalig die rust op de weg. Ik vind dat trouwens een groot voordeel zo ‘s morgens vroeg. Geen enkele automobilist die in mijn nek hijgt wanneer ik een beetje langzamer rijdt.  Daar heb ik het vroege opstaan graag voor over. Zo in de herfst wordt dat alweer anders wanneer het later licht wordt.  En dan moet ik zeggen dat de temperaturen zo in het voorjaar ook best aangenaam zijn.
Nadat ik Meppen uit ben ga ik op de Mepperstraat op een gegeven moment de Koemarsendijk op. Dit weggetje volg ik totdat ik in de bocht een flink stuk kan zien van een grote waterpartij wat toebehoord aan het natuurgebied de Mepper Hooilanden. 
Wat voor gebied is dit?
Meer dan 10 jaar geleden bestond het landschap tussen de driehoek Meppen Gees en Nieuwlande nog uit gewoon boerenland. Een deel hiervan, wat grenst aan boswachterij Gees bestond uit laaggelegen grasland wat altijd drassig was en dus niet goed begaanbaar voor een boer met zijn landbouwvoertuigen.  Vandaar dat men het plan had om dit gebied te ontwikkelen als beekmoeras van de Geeserstroom. Echter mislukte dit plan door dat er meer water omhoogkwam dan de bedoeling was.  Het natte gebied werd dus als het ware gewoon een meer. Die grote plas en natte hooilanden zijn als een magneet wat betreft aantrekkingskracht van diverse soorten vogels het is een waar vogelparadijs voaral in de winter.  Het inmiddels een populair gebied voor iedereen die de natuur aanbidt. Verder schijn je hier te kunnen genieten van het bijzondere licht, vooral in de ochtend.
 
Dat van dit licht dat klopt. Als ik de auto uit stap en om mij heen kijk zie ik nog steeds prachtige kleuren in de lucht richting de horizon althans zover ik kan kijken. Het is niet de oranje zonopkomstlucht maar het is anders. Samen met wat bewolking wat bestaat kleine wolkjes waar je weer de heldere blauwe lucht weer door heen kunt zien. Dit alles verlicht de omgeving in magische kleuren. 
Nadat ik bij een picknickbankje heb genoten van mijn ontbijt en het uitzicht op de grote plas waar ik op dit moment niet eens veel vogels zie de enige die echt opvalt is de witte zwaan hier op de foto, vervolg ik mijn weg richting he bos wat onderdeel is van de boswachterij Gees. Ik heb in de verte wat Schotse hooglanders gezien. Ik rij een poosje over dat laantje door dat bos maar zie niet echt kans om dicht bij de Hooglanders te komen. Ik besluit eens tegaan kijken hoe ik aan de andere kant van de plas kan komen. Door weer richting de Mepperstraat te gaan heb ik gezien dat ik via de parkeerplaats genaamd naar de schrijver van Bartje, de Anne de Vrieshoek, de mogelijkheid heb om eens dicht bij de rand van de plas te komen. Zo zou ik die kant kunnen gaan verkennen voor een volgend bezoek omdat je vanaf daar de zonopkomst kunt fotograferen. Op de parkeerplaats stap ik uit mijn auto en wordt onmiddellijk verwelkomt door honderden Meppener muggen.  Ik neem mijn fotospullen mee en begeef me al om me heen meppend- het zou toch niet aan de naam van het dorp liggen- richting de rand van het bos. Daar blijkt dat de rand van het bos best wel ver lopen is. Ik besluit nog steeds vergezeld dooor de muggen om maar weer terug te gaan naar de parkeerplaats om daar aan de andere kant richting en bosmeertje te lopen. Daar aangekomen wordt ik verrast hoe moi dat meertje is. Doordat het meertje zo mooi verscholen is in het bos is het water stil en spiegeld de lucht met zijn talrijke kleine wolkjes mooi in het water. Hier ga ik natuurlijk een foto van maken, de F niet te grot om een mooi scherp plaatje te krijgen.
Onderhand word ik echt kriegel van de muggen en loop ik maar terug naar de auto. Daar kom ik nog 2 wandelaars tegen die net uit hun auto zijn gestapt en al wapperend met de handen om zich heen slaan. Ze vragen mij of ik al die muggen misschien heb meegenomen. Ik antwoord hun dat de mensen in Meppen juist van meppen houden en dat de muggen zich hier daarom zo aanbieden. Maar alle gekheid op een stokje dit is een prachtig gebied. Ik ga hier binnenkort ng wel een keer naar toe maar dan neem ik mijn mountainbike mee en ga ik het hele gebied eens goed verkennen.
Ik ga verder en wil nog ontdekken hoe het Scharreveld er uit ziet. Dit is een natuurgebied dat eigendom is van het Drentse Landschap, dat hard op weg is om een van de grotere heidevelden van Drenthe te worden.  Via kleine dorpjes als Balinge en Garminge kom ik aan de andere kant van de Hoogeveenseweg terecht in het Scharreveld. Het is inmiddels rond achten maar er is hier gelukkig nog niet veel verkeer op de weg, zodat ik af en toe gerust vaart kan minderen zonder dat ik door een achtervolgers als zondagsrijder bestempeld kan worden. Zodoende kan ik vanuit de auto genieten van deze mooie omgeving.  Na een flinke rond te hebben getourd stop ik aan de Oude Beilerweg waar je een flink stuk van een plas kunt zien waar ook Schotse Hoogelanders  aanwezig zijn. Tijd om de camera en statief weer tevoorschijn te halen, net als de thermoskan met koffie en brood want er is hier ook een mooi uitzichtplekje. Na hier een klein half uurtje geweest te zijn ga ik weer huiswaarts om te ontdekken hoe de foto’s van deze morgen zijn geworden.